Parafia w Dźwierznie pozyskała dotację na prace konserwatorskie fasady gotyckiego kościółka

Box2 Gmina Chełmża
Gotycki kościół w Dźwierznie jest jednym z najcenniejszych zabytków gminy Chełmża. (fot. nadesłane)

XIV-wieczna gotycka świątynia w Dźwierznie już niedługo doczeka się konserwacji ceglano-kamiennej fasady. Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dźwierznie pozyskała na ten cel dotację z Urzędu Marszałkowskiego. To jednak tylko 70 proc. potrzebnych środków – dodatkowe 50 tys. zł parafia musi pozyskać sama. 

Prace konserwatorskie przy elewacji kościółka w Dźwierznie wyceniono na 171,5 tys. zł. 120 tys. zł przekaże Urząd Marszałkowski – umowę na dotację z Zarządem Województwa Kujawsko-Pomorskiego podpisał niedawno ks. kan. Leszek Łobodziński, proboszcz miejscowej parafii. 30 proc. szacowanej kwoty stanowić będzie wkład własny parafii – zbiórka na ten cel rozpoczęła się już wśród wiernych.

– Zakres prac konserwatorskich obejmie północną część elewacji kościoła – mówi ks. kan. Leszek Łobodziński. – To już ostatni etap konserwacji, poprzednie również zrealizowaliśmy ze wsparciem z funduszy europejskich. Oczywiście świątynia wymaga kolejnych nakładów finansowych, choćby w zakresie utrzymania wnętrza. Jednak teraz skupiamy się na zebraniu pieniędzy, których nam brakuje do zapewnienia wkładu własnego w ramach inwestycji. Wykonawcę już wyłoniliśmy – to ta sama firma, która realizowała poprzednie prace.

Kościół w Dźwierznie datuje swe początki na XIII-XIV w. Wybudowany został przez Krzyżaków. Kamienną, jednonawową świątynię przebudowano w XVII w. W 1864 r. dobudowano ceglaną wieżę. Wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII w. Kościół jest jednym z najciekawszych zabytków na terenie gminy Chełmża.

Przeszłość Dźwierzna ogniskuje w sobie złożone dzieje naszego regionu. Jak czytamy na poświęconym historycznemu i przyrodniczemu dziedzictwu regionu portalu „Nasze kujawsko-pomorskie”: „w 1341 r. wielki mistrz krzyżacki Dytrych von Altenburg nadał na własność 8 włók (tj. około 135 ha) w Dźwierznie swojemu wiernemu słudze, Hansowi von Seefelte. W 1403 r. posiadaczem majątku rycerskiego był Hannos Seykaw. W latach 1438-1453 właścicielem części wsi był Hans Ruckusz, który jednocześnie był aktywnym członkiem Związku Pruskiego. W 1526 r. król Zygmunt I Stary nadał Jakubowi Rokuszowi majątki: Dźwierzno, Bocień, Ostrów, Zajączkowo oraz połowę Zelgna”. Odtąd Dźwierzno było gniazdem rycerskiego rodu Rokuszów von Sefelden vel Dźwierznickich herbu Hybryda. „Przez następne lata Dźwierzno należało do Konopackich. W 1617 r. Konopaccy sprzedali majątek klasztorowi benedyktynek w Toruniu. Od 1772 r. wieś była królewską domeną przekazywaną czasowo w dzierżawę” – czytamy dalej.

Z historią wsi wiąże się też tragiczny epizod II wojny światowej. W 1944 r. otworzono tu podobóz KL Stutthof. Na cmentarzu w Dźwierznie znajduje się zbiorowa mogiła i pomnik ku „pamięci kobiet żydowskich zamęczonych w hitlerowskich obozach pracy”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *